Στοίχημα για τη διοίκηση, δοκιμασία για τον κόσμο

1199

Ο Ηλίας Τομαράς γράφει για όλα όσα κόστισαν στην ΑΕΚ και το… επάρατο “τα έλεγα εγώ”

aravas

Όταν αρχές Νοεμβρίου δεν θέλεις καν να κοιτάξεις τη βαθμολογία τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά. Μέσα σε δύο μήνες με χαμένους βαθμούς, κακό ποδόσφαιρο και μια ομάδα που δεν μπορεί να σταθεί στα πόδια της φτάσαμε στο “αυτή δεν είναι ΑΕΚ”. Για να λύσεις όμως ένα πρόβλημα πρέπει να εντοπίσεις και να αναγνωρίσεις τις αιτίες που το δημιούργησαν. Αυτό είναι πλέον το στοίχημα της διοίκησης από την οποία ο κόσμος έχει τεράστιες προσδοκίες γιατί γνωρίζει τις τεράστιες δυνατότητες της.

Κεφάλαιο προπονητής

Η ΑΕΚ έφερε το καλοκαίρι τον Τιμούρ Κετσπάγια και όφειλε να έχει ψάξει εξονυχιστικά το προφίλ του. Για έναν προπονητή που έχει δουλέψει σε Ελλάδα και Κύπρο δεν είναι δύσκολο να συλλέξεις πληροφορίες. Άλλωστε ο Τιμούρ είναι ανοιχτό βιβλίο. Έχει συγκεκριμένη φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο, συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς και συγκεκριμένο χαρακτήρα. Όταν προσλαμβάνεις τον Κετσπάγια ξέρεις (ή πρέπει να ξέρεις) ακριβώς τι παίρνεις και τι μπορείς να ζητάς. Αν ζητάς κάτι διαφορετικό, δεν τον προσλαμβάνεις. Η σκέψη πως ο Τιμούρ θα προσαρμοζόταν στα δεδομένα και το ρόστερ της ΑΕΚ αποδείχθηκε μάλλον ουτοπική.

Από τη στιγμή που η ομάδα ξέρει τι θέλει πρέπει να επιλέγει και τον κατάλληλο μαέστρο. Έναν προπονητή που να ταιριάζει στην αγωνιστική της φιλοσοφία, απόλυτο κυρίαρχο του τμήματος με καταρτισμένο επιτελείο. Να είναι έτοιμος να πει “αυτό δεν μου κάνει” και να ζητά αυτό που ακριβώς θέλει. Μακάρι αυτός ο προπονητής να είναι ο Μοράις.

Κεφάλαιο ρόστερ

Το να δίνεις ευκαιρίες είναι συνετό, το να επιμένεις σε αυτούς που δεν τις αρπάζουν όχι. Είτε επειδή βόλευε, είτε επειδή κάποιοι δεν είπαν ξεκάθαρα ότι συγκεκριμένοι παίκτες δεν μπορούν να προσφέρουν, η κατάσταση διαιωνίστηκε και τιμωρεί την ομάδα. Η ΑΕΚ μοιάζει να είναι σε άρνηση απέναντι στο συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά όσο και αν προσπαθεί να το ξορκίσει το βρίσκει μπροστά της.

Σε μια ομάδα που θέλει να έχει υψηλούς στόχους κάθε παίκτης που βρίσκεται στο ρόστερ πρέπει να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να συνεισφέρει αλλιώς δεν έχει θέση σε αυτό. Όταν διατηρείς μέτριους ή κακούς παίκτες στην ομάδα σου τότε ανάλογη θα είναι και η προσφορά τους.

Θα ήταν άδικο βέβαια να παραβλέψουμε και τους πολλούς και σημαντικούς τραυματισμούς. Η ΑΕΚ πλήρωσε και πληρώνει ακριβά τις απουσίες της αλλά και το γεγονός ότι σε νευραλγικές θέσεις πόνταρε σε παίκτες που, όπως αποδεικνύεται, δεν ήταν σε θέση να βοηθήσουν άμεσα. Μια ομάδα πρωταθλητισμού δεν έχει περιθώρια να περιμένει για μήνες βασικούς της παίκτες να φτάσουν στο απαιτούμενο επίπεδο. Όταν μάλιστα το “μπακ απ” των παικτών αυτών “πνίγεται” στη μετριότητα τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα.

Κεφάλαιο διαιτησία

Η διαιτησία είναι και φέτος πρόβλημα και είναι εξοργιστικό που ακόμα και άνθρωποι που δηλώνουν ΑΕΚ ταυτίζουν το θέμα με το αν η ομάδα παίζει καλά ή όχι. Ακόμα και αν είχε την χειρότερη ομάδα στο “MilkyWay”, ακόμα και αν δεν μπορούσε να κερδίσει ούτε το χωριό μου, η ΑΕΚ έχει χρέος να μάχεται για την ισονομία. Πρέπει να παλεύει και να διεκδικεί με κάθε τρόπο το 50-50. Μόνο στην Ελλάδα του “να κερδάει και οι άλλοι να πάνε να…” κάποιοι επιχειρούν να μας πείσουν πως όποιος δεν διαθέτει την ακριβότερη ομάδα δεν έχει δικαίωμα στην ισονομία, δεν δικαιούται να ζητά το 50-50. Τα “φτιάχτε ομάδα και μετά…” είναι για τα nonpaper και αυτοί που το κηρύττουν είναι οι πρώτοι που το ξεχνούν όταν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό.

Και τώρα τι;

Πλέον για την οικογένεια της ΑΕΚ υπάρχει μπροστά μια μεγάλη δοκιμασία. Η διοίκηση καλείται να κάνει ψύχραιμα την αυτοκριτική της και να προχωρήσει στις απαιτούμενες κινήσεις χωρίς δισταγμούς και δεύτερες σκέψεις. Ότι “αυτή δεν είναι ΑΕΚ” σίγουρα το γνωρίζει. Πλέον πρέπει και μπορεί να δώσει τις λύσεις ώστε να μην ακουστεί πάλι κάτι τέτοιο στο γήπεδο. Παράλληλα οφείλει να στηρίξει ψυχολογικά την ομάδα που μέχρι τον Ιανουάριο δεν μπορεί να αλλάξει τουλάχιστον όσον αφορά το ρόστερ.

Ο κόσμος από τη μεριά του καλείται να σταθεί διπλά στην ομάδα παρότι μέσα σε δύο μήνες του χάρισε τόσες απογοητεύσεις. Μακριά από μηδενισμούς και υπερβολές, μακριά από το αυτάρεσκο “τα έλεγα εγώ” να βοηθήσει σε αυτή τη δύσκολη περίοδο. Το θέμα δεν είναι ποιος δικαιώθηκε προβλέποντας τη “στραβή” αλλά ποιός είναι εκεί όταν η “στραβή” ήρθε.

Υ.Γ.: Δυστυχώς στον πλανήτη ΑΕΚ τίποτα δεν είναι εύκολο, ευτυχώς τίποτα δεν είναι βρόμικο.