Δύο νίκες μεγαλύτερες από ότι περιμέναμε

Άρθρο του Κώστα Κετσετζόγλου

 

Καλή και ήρεμη Κυριακή να έχουμε γιατί με τόση αδρεναλίνη χθες την χρειαζόμαστε. Δύο παιχνίδια που η ΑΕΚ ήταν φαβορί έγιναν στην πορεία δύσκολα για διάφορους λόγους και στο τέλος ήρθαν δυο νίκες με μεγάλη σημασία. Πολύ μεγαλύτερη από όση περιμέναμε να έχουν πριν τους αγώνες…

Στο ΟΑΚΑ η ΑΕΚ μέχρι το 60 έκανε ένα από τα καλύτερα φετινά της παιχνίδια. Ιδίως το πρώτο ημίχρονο στο δημιουργικό κομμάτι ήταν αυτό που είναι υπόδειγμα για μια ομάδα όπως την θέλουμε. Οχι μόνο στο πως έφτανε η ΑΕΚ στην τελική προσπάθεια αλλά και στον τρόπο που κέρδιζε την μπάλα και ξεκίναγε τις επιθέσεις της. Το ότι το σκορ ημιχρόνου ήταν 1-1 αντί 3-0 οφείλεται στο ότι δεν μπόρεσε η ΑΕΚ να κάνει έστω το ένα τρίτο των ευκαιριών της γκολ, σε αντίθεση με την προηγούμενη Κυριακή π.χ. που ότι πήγε μέσα έγραψε, και στο ότι ο Σολτάνι εκμεταλεύτηκε την κακή αντίδραση του κεντρικού αμυντικού δίδυμου που την προηγούμενη Κυριακή δεν στοίχισε γιατί οι παίκτες του Πλατανιά αστόχησαν. Οπως έγραψα και μετά τον Πλατανιά έτσι και τώρα πιστεύω πως η ΑΕΚ βασικά πρέπει να πάρει έναν καλύτερο στόπερ. Αν είναι και αριστεροπόδαρος ακόμη καλύτερα. Εκεί για μένα είναι η πρώτη και βασική ανάγκη. Μετά στην θέση του φορ και μετά έναν πολύ γρήγορο περιφερειακό επιθετικό. Αλλά πρώτα στόπερ. Το ανέκδοτο “Τζανετόπουλος – κολώνα” τελείωσε μαζί με τον Δέλλα, ήταν η μόνη αλλαγή που έκανε ακόμη κι ο Μανωλάς στα δύο ματς, ο Αρθο μπορεί να ξέρει την θέση και να έχει εμπειρία όμως δεν τον βοηθάει η αθλητική του κατάσταση ώστε το κορμί να εκτελεί όπως πρέπει αυτά που βλέπει το μυαλό και τα άλλα δύο παιδιά έχουν δεδομένες αδυναμίες και προσόντα και με έναν καλύτερο και εμπειρότερο δίπλα τους σίγουρα θα γίνουν καλύτεροι. Και υπάρχει και ο Σβάρνας που από 15 χρονών παίζει στις Εθνικές ομάδες, από τότε που έπαιζε σε Ερασιτεχνική ομάδα, και για μένα ξέρει ήδη την θέση πολύ καλύτερα από τον Ανταμ και μπορεί να εξελιχθεί σε αστέρι. Ετσι έχει η κατάσταση και η λύση δεν μπορεί να είναι μόνιμα η αλλαγή και οι τρεις πίσω όταν η ομάδα προηγείται και αρχίζει να αγχώνεται. Υποστηρίζω 100% τις κινήσεις Πογιέτ για την διαφύλαξη της νίκης όμως είναι δεδομένο πως δεν θα βγαίνει μόνιμα.

Πολλά είπαμε για τα σέντερ μπακ και έχω την πίστη πως σύντομα και ο Πογιέτ θα αλλάξει γνώμη πάνω σε αυτό. Θα ζητήσει δηλαδή απόκτηση κάποιου καλύτερου από τους υπάρχοντες. Μπορεί να έχει αλλάξει ήδη και για λόγους τακτικής να μην το λέει δημόσια. Μου αρέσει πάντως ο Πογιέτ γιατί μπαίνει στην ουσία και των μεταγραφικών ερωτήσεων και δεν λέει το κλασικό: “Αυτή είναι δουλειά άλλων εγώ κοιτάζω τους παίκτες που έχω και μπλα μπλα” που είναι το σύνηθες κλισέ των προπονητών. Γενικά ο Πογιέτ είναι μια απόδειξη του ότι πληρώνεις παίρνεις και του ότι οι ομάδες πρώτα πρέπει να επενδύουν σε έναν προπονητή και μετά σε όλα τα άλλα. Αλλωστε και η ιστορία της ΑΕΚ που είναι κανονική ομάδα και παίρνει ότι αξίζει και όχι πρωταθλήματα με… Λεμονή και Μαντζουράκη το έχει δείξει πως μόνο με προπονητές επιπέδου έχει διαχρονικά τις επιτυχίες της. Και σχεδόν πάντα ξένους βέβαια. Από τον Τσάκναντι και τον Φάντροκ μέχρι τον Μπάγεβιτς εως το 96 βέβαια και τον Σάντος. Οτι και να λέμε για κάποιες επιλογές ή αλλαγές, που ποτέ δεν θα είναι πάντα σωστές, είναι δεδομένο πως ο Πογιέτ έχει ήδη βάλει την δική του στάμπα στην ομάδα με στόχο μόνο τις ΝΙΚΕΣ. Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να τσαλακωθεί και ο ίδιος για να τις πετύχει.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας ΕΔΩ