Τα δύο ματς, η… γνωστή διαιτησία και το μοιραίο λάθος

Ο Μάριος Τριβιζάς γράφει για τους -πολύ περισσότερους από έναν- λόγους που η ΑΕΚ καλείται από το βράδυ του Σαββάτου να διαχειριστεί μια βαριά ήττα.

Είναι δύσκολο να αναλύσει κανείς το χθεσινό ντέρμπι της ΑΕΚ με τον Ολυμπιακό με επιδίωξη να φτάσει σε ένα βασικό συμπέρασμα για τα… αίτια της συντριβής. Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με… δύο διαφορετικά παιχνίδια. Ένα από το πρώτο λεπτό μέχρι το 60 (και κάτι) και ένα από εκείνο το σημείο μέχρι το τέλος.

Στο πρώτο «μέρος» του αγώνα, η ΑΕΚ στάθηκε μια χαρά απέναντι στην ομάδα του Πειραιά, μέσα σε μια πολύ δύσκολη έδρα. Ξεπέρασε το… μούδιασμα των πρώτων λεπτών, ισορρόπησε το παιχνίδι, το έπαιξε τα ίσια και στα σημεία ήταν καλύτερη, αν μπει ως κριτήριο πόσο προβλημάτισε, πόσο απείλησε η μια ομάδα την άλλη. Η Ένωση είχε περισσότερες καλές στιγμές ή φάσεις που θα μπορούσαν να γίνουν πολύ καλές στιγμές αλλά… δεν την άφησαν να τις κάνει και βρέθηκε πίσω στο σκορ, με ένα γκολ που στην αντίπαλη περιοχή θα είχε δοθεί επιθετικό φάουλ.

Με λίγα λόγια, η ΑΕΚ αντιμετώπισε μια… τυπική διαιτησία στο Καραϊσκάκη, με έναν ρέφερι που, όχι φάουλ κοντά στην περιοχή, αλλά ούτε τον… πυρετό του δεν θα της έδινε και έναν επόπτη που της έκοψε δύο πολύ καλές φάσεις, τη μια με εμφανέστατα ανύπαρκτο οφσάιντ και την άλλη αφήνοντας όλους να αναρωτιούνται τι ακριβώς έδωσε, αδυνατώντας να πιστέψουν ότι έφτασε στο σημείο να υποδείξει οφσάιντ σε γύρισμα από αντίπαλο.

Σε αυτή τη μια ώρα αγώνα, δεν φάνηκε καμία διαφορά… ποιότητας και κλάσης μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ο Ολυμπιακός έχει ένα ρόστερ με καλούς παίκτες και πολύ μεγάλο βάθος, όμως στο ποδόσφαιρο δεν κερδίζει η… απογραφή ποδοσφαιριστών, αλλά η απόδοσή τους μέσα στο γήπεδο. Και σε αυτά τα 60′ λεπτά, παρακολουθήσαμε ένα ντέρμπι ισορροπημένο, με τις γνωστές… ιδιαιτερότητες.

Παρεμπιπτόντως, επειδή πάντα σε μια δύσκολη βραδιά, επανέρχονται στο προσκήνιο και όσα αφήνει μια ομάδα προσωρινά στην άκρη, η ΑΕΚ (και) σε αυτή την πρώτη ώρα αγώνα δεν είχε τον σέντερ φορ – γκολτζή και τον στόπερ – ηγέτη που δεν απέκτησε το καλοκαίρι. Αν τους είχε, ενδεχομένως να είχε πετύχει κάτι περισσότερο (είναι πιθανό), αλλά και… χωρίς αυτούς, δεν υπέστη καμία τρικυμία που να δημιουργούσε την αίσθηση ότι έρχεται… ναυάγιο.

Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ