Παντού είναι Πειραιάς

Ο Κώστας Κετσετζόγλου γράφει για την Εθνική ποδοσφαίρου αλλά και τις δικαστικές περιπέτειες της ΠΑΕ Ολυμπιακός…

 

Να αρχίσω με ένα μεγάλο μπράβο στον Χρήστο Αραβίδη. Τρία συνεχόμενα ματς βασικός και χθες το πρώτο γκολ. Ξεχώρισε μέσα στον βούρκο και μάλιστα σε μια ομάδα όπου οι επιθετικοί της είναι τα μεγαλύτερα… θύματα.

Σε μια ομάδα που μέσα σε ένα χρόνο εξελίχτηκε από σεβαστό μέγεθος σε τελική φάση Μουντιάλ σε καλύτερη πελάτισσα Βορείου Ιρλανδίας, Νήσων φερόες και λοιπών που πιθανότατα μας… υποστήριζαν στην Βραζιλία μπροστά στις τηλεοράσεις τους. Εκεί που την κατάντησαν αυτοί που… συνεχίζουν να προσφέρουν στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και τώρα ψάχνουν απτόητοι τον επόμενο προπονητή.

Την ώρα που ο Πλατινί παύθηκε, για αρχή, για τρεις μήνες από τα καθήκοντα του για μια μόνο υπόθεση που δεν έχει καν κριθεί αν θα του ασκηθεί δίωξη εδώ πέρα η διάθεση για… προσφορά δεν τους επιτρέπει να εγκαταλείψουν τώρα στα δύσκολα την ΕΠΟ. Θέλουν να σώσουν την Εθνική.

Οπως την έσωσαν πέρυσι από τον… Φερνάντο. Που τον πήραν αυτά τα κορόιδα οι Πορτογάλοι και… ξέχασαν την μπάλα. Εξι νίκες σε έξι ματς έκανε ο άμπαλος, οι τέσσερις με 1-0!!! Πω πω πω σωθήκαμε. Δεν αντέχεται αυτό το 1-0. Τώρα είχαμε ποικιλία. Φάγαμε και 3 και 2 και 1. Με 1-0 πάντως δεν νικήσαμε κανέναν. Δεν νικήσαμε γενικώς δηλαδή. Σε έναν όμιλο που η Εθνική του Σάντος ή του Ρεχάγκελ θα είχε προκριθεί από το τέλος του πρώτου γύρου αγώνων. Δεν θα βλέπαμε… μπάλα βέβαια. Δεν πειράζει. Ειδαμε τώρα. Την μπάλα στα… δίχτυα μας.

Διαβάστε τη συνέχεια πατώντας ΕΔΩ!